W Polsce

Według Global Slavery Index  Polska jest druga w Europie pod względem ilości ofiar handlu ludźmi na terenie kraju.

Szacuje się, że w Polsce około 72 tysięcy osób znajduje się w jakiejś formie współczesnego niewolnictwa: wykorzystywanych do pracy na budowach, w fabrykach, w sex biznesie, zmuszanych do żebractwa, kradzieży, wyłudzania kredytów i świadczeń socjalnych, lub padających ofiarą handlu narządami. Wciąż odkrywane są nowe formy tego przestępstwa.

Krajowe Centrum Interwencyjno - Konsultacyjne prowadzone na zlecenie Ministra Spraw Wewnętrznych przez Fundację Przeciwko Handlowi Ludźmi i Niewolnictwu “La Strada”, oraz Stowarzyszenie Po MOC dla Kobiet i Dzieci im. Marii Niepokalanej, udziela pomocy średnio 300 osobom rocznie, a konsultantki telefonu zaufania dla ofiar i potencjalnych ofiar odbierają około 6 tysięcy telefonów rocznie.

Polska jest strategicznym krajem na szlaku handlem ludźmi. Ze wschodu jesteśmy furtką do Unii Europejskiej i jednocześnie jesteśmy też furtką do strefy Shengen, w której nie obowiązuje graniczna kontrola paszportowa, co ułatwia nielegalny przewóz osób w krajach strefy Shengen. Polska jest krajem:

Przeznaczenia ofiar z Ukrainy, Bułgarii, Rumunii, Mołdawii, Białorusi, Wietnamu, Rosji.

Pochodzenia ofiar dla krajów takich jak: Niemcy,  Holandia, Belgia, Włochy, Hiszpania, Szwecja, Francja, Wielka Brytania.

Tranzytu dla ofiar pochodzących z Ukrainy, Białorusi, Rosji, Mołdawii (krajem  zwykle docelowym są Niemcy), Bułgarii, Rumunii.

 Polska jako strategiczny kraj na szlaku handlem ludźmi

Sytuacja zmienia się z roku na rok, więc powyższa lista nie jest listą zamkniętą, a jedynie wskazującą na najczęściej spotykane sytuacje.

 

Polskie prawo o handlu ludźmi:

Ustawa z 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

art. 115

§ 22 Handlem ludźmi jest werbowanie, transport, dostarczanie, przekazywanie, przechowywanie lub przyjmowanie osoby z zastosowaniem:
1. przemocy lub groźby bezprawnej,
2. uprowadzenia,
3. podstępu,
4. wprowadzenia w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania,
5. nadużycia stosunku zależności, wykorzystania krytycznego położenia lub stanu bezradności,
6. udzielenia albo przyjęcia korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy osobie sprawującej opiekę lub nadzór nad inną osobą - w celu jej wykorzystania, nawet za jej zgodą, w szczególności w prostytucji, pornografii lub innych formach seksualnego wykorzystania, w pracy lub usługach o charakterze przymusowym, w żebractwie, w niewolnictwie lub innych formach wykorzystania poniżających godność człowieka lub w celu pozyskania komórek, tkanek lub narządów wbrew przepisom ustawy. Jeżeli zachowanie sprawcy dotyczy małoletniego, stanowi ono handel ludźmi, nawet gdy nie zostały użyte metody lub środki wymienione w pkt 1 - 6.

§ 23 Niewolnictwo jest stanem zależności, w którym człowiek jest traktowany jak przedmiot własności.

art. 189a

§ 1 Kto dopuszcza się handlu ludźmi, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3.

§ 2 Kto czyni przygotowania do popełnienia przestępstwa określonego w §1, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

art. 211a Kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, zajmuje się organizowaniem adopcji dzieci wbrew przepisom ustawy, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

- Ustawa o policji z 6 kwietnia 1990 r.

Art. 19. 1. Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych, podejmowanych przez Policję w celu zapobieżenia, wykrycia, ustalenia sprawców, a także uzyskania i utrwalenia dowodów ściganych z oskarżenia publicznego, umyślnych przestępstw: 2) określonych w art. 134, art. 135 § 1, art. 136 § 1, art. 156 § 1 i 3, art.163 § 1 i 3, art. 164 § 1, art. 165 § 1 i 3, art. 166, art. 167, art. 173 § 1 i 3, art. 189, art. 189a, art. 200, art. 200a, art. 211a, art. 223, art. 228 § 1 i 3-5, art. 229 § 1 i 3-5, art. 230 § 1, art. 230a § 1, art. 231 § 2, art. 232, art. 245, art. 246, art. 252 § 1-3, art. 258, art. 269, art. 280-282, art. 285 § 1, art. 286 § 1, art. 296 § 1-3, art. 296a § 1, 2 i 4, art. 296b § 1 i 2, art. 299 § 1-6 oraz w art. 310 § 1, 2 i 4 Kodeksu karnego, gdy inne środki okazały się bezskuteczne albo zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że będą nieskuteczne lub nieprzydatne, sąd okręgowy, na pisemny wniosek Komendanta Głównego Policji, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego albo na pisemny wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody właściwego miejscowo prokuratora okręgowego, może, w drodze postanowienia, zarządzić kontrolę operacyjną.

- Ustawa z 6 czerwca 1997 r. – Przepisy wprowadzające Kodeks karny

art. 8 Kto powoduje oddanie osoby w stan niewolnictwa lub utrzymuje ją w tym stanie albo uprawia handel niewolnikami, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3.